صفحه نخست ارتباط با ما ورود اعضا





























با ایشان کاری نداشته باشید، ایشان پدر محمد تقی است

پدر آیت الله بهجت در سن 16- 17 سالگی بر اثر بیماری وبا در بستر بیماری می‌افتد و حالش بد می‌شود به گونه‌ای که امید زنده ماندن او از بین می‌رود. وی می‌گفت: در آن حال صدایی شنیدم که گفت: با ایشان کاری نداشته باشید، زیرا ایشان پدر محمد تقی است. بعد از مدتی پدر […]

کد خبر : 9168 | ۹:۲۴ ق.ظ | ۲۰ اردیبهشت , ۱۳۹۳

بهجت8

پدر آیت الله بهجت در سن 16- 17 سالگی بر اثر بیماری وبا در بستر بیماری می‌افتد و حالش بد می‌شود به گونه‌ای که امید زنده ماندن او از بین می‌رود.

وی می‌گفت: در آن حال صدایی شنیدم که گفت: با ایشان کاری نداشته باشید، زیرا ایشان پدر محمد تقی است.

بعد از مدتی پدر آقای بهجت حالش رو‌به بهبودی می‌رود و بالاخره کاملاً شفا می‌یابد.

چند سال پس از این ماجرا تصمیم به ازدواج می‌گیرد و سخنی را که در حال بیماری به او گفته شده بود کاملاً از یاد می‌برد.

بعد از ازدواج هنگامی که خداوند چهارمین فرزند را به او عنایت می‌کند به یاد آن سخن که در دوران بیماری‌اش شنیده بود می‌افتد.

وی را «محمد تقی» نام می‌نهد، ولی در کودکی در حوض می‌افتد و از دنیا می‌رود.

سرانجام پنجمین فرزند را دوباره «محمد تقی» نام می‌گذارد.

بدینسان نام آیت الله بهجت مشخص می‌گردد.

آیت الله قوچانی نقل می‌کنند:

همان موقع که آقای بهجت در نجف مشغول تحصیل و تهذیب نفس هستند عده‌ای که مطالب عرفانی را قبول نداشتند نامه‌ای برای پدر آقای بهجت می‌فرستند و در مورد ایشان بدگویی می‌کنن و می‌گویند ممکن است فرزندت از درس و بحث خارج شود.

پدر بزرگوار ایشان نامه‌ای برای آقای بهجت می‌نویسد که من راضی نیستم جز واجبات، عمل دیگری انجام دهی حتی راضی نیستم نماز شب بخوانی.

آقای بهجت می‌فرماید: وقتی نامۀ پدرم به دستم رسید، خدمت آقای قاضی(ره) رسیدم و نامه را به ایشان نشان دادم.

ایشان فرمودند: شما مقلد چه کسی هستید؟ گفتم : من مقلد آیت الله ابوالحسن اصفهانی هستم(ره) هستم.

ایشان فرنودند: باید بروی از مرجع تقلیدتان بپرسید.

آقای بهجت می‌فرماید: من نزد آقا سید ابوالحسن اصفهانی(ره) رفتم و از ایشان کسب تکلیف کردم، ایشان فرمودند: باید حرف پدرت را اطاعت کنی.

از آن موقع به بعد آقای بهجت سکوت می‌کنند و چیزی نمی‌گویند.

آیت الله مصباح یزدی می‌گوید:

آیت الله بهجت از استادشان مرحوم آقای قاضی (ره) نقل می‌کردند که ایشان می‌فرمود:

اگر کسی نماز واجبش را اول وقت بخواند و به مقامات عالیه نرسد مرا لعن کند!

و یا فرمودند: به صورت من تف بیاندازد.

اول وقت سرّ عظیمی است « حافظوا علی الصلوات : در انجام نمازها کوشا باشید.»

خود یک نکته‌ای است غیر از « اقیمو الصلوه : و نماز را به‌پا دارید.»

و همچنین که نمازگزار اهتمام داشته باشد و مقید باشد که نماز را اول وقت بخواند فی حدنفسه آثار زیادی دارد، هرچند حضور قلب هم نباشد.

منبع: بهجت در حدیث دیگران








تمامی حقوق اين وب سايت متعلق به شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی استان گیلان می باشد